جزیره سرگردانی

آقای مدیر پروژه دستور اکید داده اند که به جای استفاده از موبایل حتمن و حتمن از بی سیم استفاده کنیم و ما هم که حرف گوش کن چقدر هم استفاده می کنیم ...
صب همینجوری هوس کردم ! هوس هم که نه به خاطر ارتباط داشتن با نقشه بردار توی سایت مجبور شدم بی سیم بیچاره رو که سه ماه خاموش توی اتاقم توی شارژ افتاده بود بردارم و با خودم ببرم ... حالا نگو این بی سیم کذایی تمام دم و دستگاهش قاطی کرده و بدون فشار دادن شاسی ، مشغول پخش مستقیم صدا روی کانال 6 یا همون کانال خودمه ...  
با خیال راحت نشسته ام توی ماشین و همینجوری دارم تلفنی با یکی از دوستام صحبت می کنم و پشت سر رئیس آی غر می زنم !که به فلانی و فلانی رو داده و ... این وسط آقای رئیس هم بنده خدا از همه جا بی خبر میاد روی کانال ما که یه چیزی رو بپرسه می بینه که به به!! چه خبره ... !
بعد از تمام شدن حرفام با کمال خونسردی پشت بی سیم می گه :آقای مهندس صحبت کردنتون با موبایل  تموم شد!! تشریف بیارین کارگاه! در ضمن شاسی بی سیم تون رو هم یه چکی بکنین فک کنم مشکل پیدا کرده!!!

 1- بعد از مدتها اصرار و دعوت تصمیم گرفتم برم خونه رئیس ...یعنی تصمیم نگرفتم به زور راضی شدم راضی هم که چه عرض کنم وقتی با چماق بالای سرت وایستن که یالا لباستو عوض کن بریم خونه ما و رئیست اینو ازت بخواد محبوری بگی چشم(همون سمعا و طاعتا اسبق!)                
سر راه یه ماشین کنترلی برا پریا می خرم و یه دسته گل و شکلات برا مریم ...
 سر میز شام مریم میگه : از دوستت چه خبر؟ میگم دیروز تولدش بود..
میگه چه خوب ..چیکار کردی؟
میگم هیچی اس ام اس تبریک دادم و زنگ زدم چند بار که همش رجکت شدم...
می پرسه درد داشت؟
می گم :آره خیلی... بیشتر از اون که فکرش رو کنی ... یه حس خفگی می پره توی گلوم ... به زحمت جلوی خودم رو می گیرم ... 
بغض منو که می بینه بی خیال میشه و میگه سخت نگیر درست میشه حالا شامت رو بخور ... بزار زمان بگذره
و این گذر زمان داره منو له می کنه زیر چرخهای آهنیش...  
2- نصفه شبی هوس سعدی می کنم ...  یه خورده ای توی اینترنت سعدی خوانی و ... ولی اصلن کیفی نداره سعدی خوندن اینحوری -نمی چسبه ..یه جوریه ... سعدی رو باید ورق بزنی و بخونی اونم  به روایت خودت ...
بی عمر زنده ام  و این عجب مدار... روز فراق را که نهد در شمار عمر
 3-  درآن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم
بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم
 به وقت صبح قیامت که سر ز خاک برآرم
به گفتگوی تو خیزم به جستجوی تو باشم ...

1- رو به ضریح می ایستم و زیر لب با خودم زمزمه می کنم به آدمایی نگاه می کنم که از سر و کول هم بالا میرن تا خودشون رو به ضریح بچسبونن ... و سهم من فقط نگاه کردنه و بغض  ... دلم میخواد برم جلو ولی نه اینجوری... صورتم خیس میشه ولی باز نمیتونم برم جلو دقیقن مثه یه ماه قبل ...
2- نزدیکای 11 که میشه میام بیرون می شینم همون جای همیشگی درست روبروی پنجره فولادی و زل می زنم به گنبد طلایی حرم ... sms  و سکوت ... دلم زیارت عاشورا میخواد واشکایی که برا پیدا کردن راه خودشون احتیاج به هیچ دلیلی ندارن ... تا نزدیکای صب این روند تکرار میشه...
3- دیگه کبوترای حرم هم انگاری منو شناختن ... تا چشم خادمای حرم رو دور می بینم یه مشت گندم می پاشم براشون و ...
4- ...
5- ... .

اللهم الرزقنی شفاعه الحسین یوم الورود