جزیره سرگردانی

دلمان سوخت برای مراقب امتحان امروز ... بنده خدا هر چقدر التماس کرد که آقایان و خانومای مهندس سرجلسه حرف نزنین و تقلب نکنین تا لااقل ظاهر جلسه امتحان حفظ بشه به گوش هیچ کس فرو نرفت که نرفت ... نماینده مسکن و شهرسازی هم روش نمی شد برگه کسی رو بگیره  ...با این اوصاف ما هم نشستیم با همفکری آقای رئیس و یه خانوم مهندسی که نمی شناختیم و بغل دستی های محترم ایشون  به نود درصد از سئوالات به طور کوبنده ای پاسخ دادیم تا هم بنیه علمی مان به نحو شگفت انگیزی ارتقا پیدا کند و هم آقایان سازمان نظام مهندسی خیالشان راحت باشد که با گذراندن 24 ساعت و دریافت 120 امتیاز دیگر چیزی برای ارتقای پایه کم نداریم ...

1- بی اهمیت ترین چیزای دنیا همون مهمترین چیزای دنیا هستن البته اگه درست بهشون نگاه کنیم...
2- این چند روز مرخصی به مثابه عیش مدام کلی خوش گذراندیم و خوش خوشانمان بود و خوشی زد زیر دلمان چنان که از صرافت سفرنامه نویسی و روایت  آن اتفاقات جالب سفر زمینیمان از وسط جنگل گلستان گذشتیم که گذشتیم ...
3- ابر و مه و باران ... چه استقبال با شکوهی ... یک دل سیر رفتیم زیر باران پیاده روی ... قدم زدیم و خیس شدیم جای شما خالی! بعدش هم کاوه بود و سه تار و چای و اندکی هم قلیان ...
4-  تمامی ابواب و اذناب و دوستان و آشنایان عزمشان را جزم کرده اند که خانه خرابمان کنند بسیار لذت بردیم که از پزشک و  استاد دانشگاه و مهندس گرفته !!! تا دختر فلان همکار و ... به صف ایستاده اند تا ... (بابا اعتماد به نفس !!)
کاش یکی پیدا می شد و می گفت بابا دست از سر این بچه بردارین دهنش هنوز بوی شیر می ده!
ولی خدائیش اند پیشنهاد بود که مادرجانمان ارائه کرد: زندگی زیر یک سقف با استاد معادلات دیفرانسیل و ریاضیات مهندسی!! تصور اینکه دانشجویان  تخس این دوره و زمونه هر روز علاوه بر دهان  توماس و اون یارو بویس قراره دهن بنده و همسر کذاییمان را مورد عنایت قرار دهند خشمناکمان کرد ... 
  5- خواهرجانمان کلی ما را سورپرایز کرده اند با دو جلد کتاب و دو عدد دی وی دی کنسرت پارسال استاد شجریان و همایونش !! با گروه آوا ، بسی لذت بردیم از یادآوری خاطرات سال قبل و بلیط های چهل هزار تومانی !!  و مرغ سحر و ....
گاه گویم که بنالم زپریشانی حالم
باز گویم که عیان است چه حاجت به بیانم
سخن عشق تو بی آنکه برآید به زبانم
رنگ رخساره خبر می دهد از حال نهانم
من در اندیشه آنم که روان بر تو فشانم
نه در اندیشه که خود را زکمندت برهانم
6- هامون !! و اندکی مازوخیسم
من عاشق اون صحنه از فیلم هامون هستم که هامون (مرحوم خسرو شکیبایی) با عجله از پله های خونه بالا میره و به کارگر خونه شون برخورد می کنه و ماست و سبزی و هندوانه و میوه و بقیه خریدهای خدمتکار روی پله و در و دیوار می ریزه ... اون سطل ماست رو نگو دیگه که میریزه روی تابلوی مهشید ! مهشید با جیغ و داد می گه تابلوم رو خراب کردی و حمید هامون خونسرد جواب می ده: خیلی خب بابا ! مگه چه فرقی کرده ؟

غیر ازین نکته که حافظ  زتو ناخشنود است
درسراپای وجودت هنری نیست که نیست

خیلی وقتا دوس نداری یه حرفایی رو بشنوی ولی مجبور به شنیدنشون میشی ....دوس داری یه اتفاقاتی اصلن پیش نیاد ولی پیش میاد و گیر می کنی وسطش... تمام قدرت و نیروت رو جمع می کنی که مانع بشی ولی زورت نمی رسه ...
دلگیر نیستم ازت رفیق ...
هزار بار اومدم یه نامه بنویسم و بگم که تموم  مهرم حلال جونم آزاد ولی باز ... آره تا وقتی استعفا هست کسی رو اخراج نمی کنن ولی برات بنویسم چی؟ بگم چی؟ بگم نمیشه باهات کرد؟ بگم کم آوردم؟ بنویسم که توی سیستمی که همه چیز به خودت ختم میشه اجازه بده نفس بکشم؟ بگم که... آخه چرا هزینه اش رو اینقد می بری بالا ...
نمی گن 2 تا رفیق بودن نتونستن باهم کار کنن ... هرچی گفتی لبخند زدم و گفتم عصبانی هستی اشکال نداره بزرگتری رئیسی مسئولیت و مدیریت این مجموعه باهاته حق داری عصبانی بشی و داد بزنی ولی چرا داری همه چیزو می بری زیر علامت سئوال ...