جزیره سرگردانی

از سر نو می نویسم، حالم خوب است
اما تو باور نکن...

صبح است و پلک های من سنگین
خورشید مهربان
تو که امروز صبح درآمدی
سرخی آسمان را نهان کردی
اما...
با سرخی چشمان من چه می کنی؟

پ.ن: بهارتون سبز وممنون به خاطر تمام لحظاتی که در سال قبل اینجا در کنارهم گذروندیم  ...
چشم که می گشایی
رنگین کمان شوق و لبخند است برزمین
که قد می کشد
وتو گم می شوی از خود
که نسیم با عطرهای دل انگیز
در پای بید نوجوانه
غافلگیرت می کند
به بوسه ای و نوازشی عاشقانه
و راه از همه سو به خانه نوروز است
دست در دست دوست بیا
خانه عید باران است

اين بار چندم است
که در قحطي درخت
حرف از
عبور ايل سپيدار مي زنيم

بدجوری دلم هوس یه رمان راحت الحلقوم کرده از همونا که بشینی یه ضرب تا آخرش بری و اصلن نشینی فکر کنی که این یارو (شخصیت رمان!) اسمش چقده آشناست یااز این اسمای  عجیب و غریب شخصیتهای کتابای مارکز و چخوف و ...
یادمه اوایل دوران دانشجوییم که همزمان بود با سالهای اولیه اصلاحات و خاتمی وجامعه مدنی و گفتمان و از این جور حرفا...  ترم دوم دانشگاه ، تمام شیراز رو زیر پا گذاشتم تا قرارداد اجتماعی ژان ژاک روسو رو پیدا کنم و آخرش از یه دستفروش خیابون زند یه نسخه رنگ و رو رفته و پاره پوره اش رو خریدم هشت هزار تومن و کتاب مقدس انقلاب فرانسه شد کتاب مقدس اون شبهای من، بعدش حدسها و ابطالهای پوپر و بعدش هم ... خلاصه اگه اون روزها کسی می گفت بیا یه رمان ایرانی بخون انگار داره به هفت جدم فحش.... بگذریم
سال آخر دانشگاه بعد از یه ترم تعلیق و توبیخ و کلی دردسر تازه فهمیدم که این چنین نیست برادر ...  و ذائقه مان عوض شد ورفتیم سراغ ادبیات وشعر قدیم و جدید و ...
 ولی هر کاری کردم  که نظر دوستان و اطرافیان رو در این مورد عوض کنم نشد که نشد ... هنوز هم که هنوزه هر کی میخواد کتاب هدیه بخره برام یا میره شرح زندگانی من عبدالله مستوفی رو میگیره یا تاریخ مردم ایران از باستان تا ساسانیان دکتر زرین کوب و اگه یکی بخواد ناپرهیزی کنه  ۱۹۸۴ جرج اورول و ...  
خلاصه همه اینا رو گفتم که بگم امشب دلم حسابی لک زده برای یه رمان از جنس زمستان 62 یا همچین چیزی ... ولی تنها چیزی که دم دست دارم هدیه های آزاده ست : قهرمانان و گورهای ارنستو ساباتو و گل صحرای واریس دیری و صدالبته یه دی وی دی secret garden-earthsong

نوشته بر دریا می خوانیم ...
جوگیر می شویم...
برنامه سفر می گذاریم ...
پیش به سوی شاهرود
البته ۲۱و۲۲ اسفند
پ.ن: بی خیال کلاس گودبرداری ایضا

سروش عشق تو یک نکته گفت درگوشم
که بار هر دو جهان را فکنده بر دوشم
اگر چه وصل تو ممکن نمی شود .لیکن
 در این معامله تا ممکن است می کوشم
غم تورا به نشاط جهان نشاید داد 
من این خریده ی خود را به هیچ نفروشم
به هیچ حال زخاطر فرامشم نشوی
ولی دریغ که از خاطرت فراموشم

همینه که میگن ما ایرانی ها جنبه کار تیمی رو نداریم و همش باید تنهایی کار کنیم ! حالا ما اومدیم یه بار خواستیم این تصور غلط رو از بین ببریم اونم به خاطر شماها (که قکر می کنین ما ایرانی ها نمی تونیم ماهواره هوا کنیم و هی مسج های امپریالیسم جهانی رو فوروارد می کنین!!) و یه کار تیمی طراحی و محاسباتی  رو با هم توی یه امتحان open book  تجربه کنبم!  دیدیم دوستان اومدن به خاطر یک تبادل اطلاعات و همفکری که در حالت خیلی خیلی بدش میشه گفت یه نیمچه تقلب ناقابل !!! با کامنت های خودشون  شرف و حیثیت جامعه مهندسی رو مورد عنایت  قرار دادند و تمام مشکلات سازه ای و محاسباتی بشر رو به گردن ما انداختن و ناشی از این همکاری صمیمانه ما دونستن ... به هرحال از همه دوستان کمال تشکر و امتنان رو دارم ...  
در خاتمه به اطلاع عموم ملت همیشه در صحنه و غیور می رسانم مقاومت حداکثری ساختمانهای شما با بیمه حضرت ابالفضل مورد تایید فنی اینجانب و سایر همکارانم هست پس لطفن در هنگام گذاشتن کامنت از طرح سئوالهای انحرافی و ایجاد شبهه خودداری کنین!!

پ.ن: خدائیش اوج نامردیه جواب 3 تا سئوال رو به رئیست برسونی اون وقت نمره ها رو که می زنن توی برد ببینی شده 20 و خودت شدی 18